In eerste instantie is de opwekking van 1948, bij velen bekend als de Latter Rain Revival, begonnen door de correcte onderwijzing van oplegging der handen, en al snel herstelde er een geloof in apostelen en profeten, een echt onderwijs over lofprijs en aanbidding, en een nog wat abstract geloof in een overwinnende kerk. Langzamerhand kwamen de getuigenissen naar buiten van het falen van het dispensationalisme.
En opmerkelijk was dat de Healing Revival met Branham, een groep bezwangerde met Gods passie en deze groep gaf geboorte aan deze beweging.
Ook in Nederland bezwangerde een evangelist uit de Healing Revival een man van opwekking en hervorming. Namelijk tien jaar later nodigde een Charismatisch gelovige, komende uit een de Gereformeerde kerk, eerder aangetrokken door de Maranatha beweging van Johannes de Heer, en uiteindelijk afstand nemend hiervan en komend tot het geloof in de doop in de Heilige Geest met de ervaring van het spreken in tongen, nog steeds officieel tot de Gereformeerde kerk behorend, een Amerikaanse Evangelist uit. De naam van de evangelist: T.L. Osborn. De naam van de uitnodiger Johannes Emmanuel van den Brink. Ook zijn beweging kwam in een opwekking terecht, dat Pinksteren opnieuw in brand voor Jezus zette. De bespreking van zijn leven wordt hier en daar gevonden in de artikelen van deze website (www.KingdomMovement.nl, immers wij bouwen NIET verder op J.E. van de Brink, meer op de Latter Rain Revival en Movement, die al een geruime tijd gecorrigieerd en doorgegaan is, zowel in ontwikkeling als in tijd onder de naam Kingdom Movement).

Maar uiteindelijk was er een radicale Kracht van Omhoog-groep (of Gorinchem-groep), en een mildere Utrecht-groep. De mildere groep wenste contact met Pinksteren, en hieruit groeide de Berea beweging. Deze Berea gemeenten wenste integenstelling tot Kracht van Omhoog geen uitsluitend Nederlandse weg te bewandelen.
Geloof in hoeveel geld een christen mag bezitten werd een heikel punt, Van den Brink (de radicale Kracht van Omhoog-Groep of Gorinchem-groep), geloofde in Calvinistische bescheidenheid, terwijl de leidende gemeente uit Santpoort (of de Utrecht-Groep) de Word of Faith Movement omarmde, en dus niet langer geloofde in armoede. Ook omarmden zij profetische uit de Latter Rain Revival en latere Kingdom movement. Dus de Kingdom Gelovigen en de Utrecht-Groep of later Berea Groep, zijn zeer verwant. De keuzes van o.a. Dr. Derek Prince bevestigde de Berea Groep en huidige aanhangers van het blad "Herstel" in de bedelingenleer. De scheiding bedelingenleer-verbondsleer bestaat sinds het ontstaan van het dispensationalisme, dat grootse invloedt kende uit de Jezuieten, dat zijn extreem pausgezinden uit de Rooms Katholieke kerk. 1

In mensen als Dr. Derek Prince vonden zij een balans, die zij zochten. De balans was dat Dr. Derek zowel Geloofde in het feit dat de Kerk het Lichaam van Christus is, als ook dat de kerk deel heeft aan het nieuwe verbond.
Dat de kerk deel heeft aan het Nieuwe Verbond wordt onkent door de traditionele bedelingsleer (d.i. ook het klassieke of traditionele dispensationalisme met namen als Edward Irving, Darby, Scofield, Larking, Johannes de Heer, en volgelingen).



Voetnoten:
  1. Onderzoek de personen, Samuel Taylor Colleridge, Hatley Frere, Magareth McDonald, Rev. Edward Irving, Henry Drummond, John Nelson Darby, Cyrus Ingerson Scofield,
    * Francisco Ribera's publicatie (1585)
    * Manuel de Lacunza, "The Coming of Messiah in Glory and Majesty" (1812) vertaling naar het Engels door Rev. Edward Irving. 1826
    * Robert M. Norton "The Restoration of Apostles and Prophets; In the Catholic Apostolic Church" (1861)
    * Joseph M. Canfield, "The incredible Scofield and His Book" (Vallecito, California, Verenigde Staten van Amerika, Ross House Books, ©1988 en 2004)